L Cuorbo i la Raposa
Traduçon i adaptaçon para mirandés por Alcides Meirinhos Dezeinhos oureginales de Ana Afonso https://anafonso.com/
Un die pula manhana, un cuorbo achou un gustoso cacho de queiso. Mui sastifeito cun la sue suorte, bolou pa la crona de un frezno mui alto para se poder refastelar, an paç, cun tal manjar.
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
Al passar pulhi, ua raposa sentiu l cheiro a queiso. Mirou al pa riba i biu l cuorbo, parado, cun l queiso bien preso no bico.
Cumo era mui guicha, la raposa pensou:
- Nun sou capaç de me chubir no frezno, mas talbeç que seia capaç de cumbencir l cuorbo a soltar l queiso.
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
Arrimou-se al tuoro i ampeçou a gabá-lo:
- Buonos dies, nobre Cuorbo! Cumo strelhumbran las tues prumas! Nunca bi páixaro tan pimpon. Se la tue boç fur tan guapa cumo l tou calatriç, debes de ser l rei de todos ls páixaros!
L cuobro, todo prouisto i ampinogado cun tantos agabones, quijo amostrar que tamien tenie mui buona boç . Nisto, abriu l bico para cantar...
- Cráááá´!
Nun repente, l queiso caíu pal suolo.
C’un salto mui dalgeiro, la raposa abocanhou-lo i purparou-se para se scapar. Mas antes, birou-se pal cuorbo i diç:
- Miu caro amigo, daprende esta licion: quien bibe de agabones corriqueiros acaba, muitas bezes, por perder aquilho que realmente ten balor.
I cun l queiso antre dientes, zaparciu pal meio de l monte.
L cuorbo quedou todo ambergonhado. Cumprendiu que habie sofrido por bias de haber sido un prouisto ampinogado i prometiu nunca más se ancreditar an agabones antresseiros.
Moral
Çcunfia de quien agaba solo para ganhar ganáncias. La proua puode lhebar-mos a perder aquilho que tenemos de más precioso.














