La Pita de ls Uobos de Ouro
Traduçon i adaptaçon para mirandés por Alcides Meirinhos Dezeinhos oureginales de Ana Afonso https://anafonso.com/
Habie, nun lhugarico scundido antre ls montes, un casal mui houmilde que bibie solico i sien más família acerca. Nun tenien grandes riquezas, mas trabalhában cun codícia i íban ganhando pal gasto.
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
Un die, algo fantástico se passou.
La sue pita más bielha puso un uobo de ouro puro.
L lhabrador pensou que fura un milagre. Lhebou l uobo a un ouribeiro de la cidade que l dixo que sí era ouro:
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
- Ye ouro berdadeiro!
Bendiu l uobo i recebiu buona maquila an denheiro. Soutordie, la pita tornou a poner outro uobo de ouro. I soutordie más alantre, más outro.
Assi, sien grande trabalho, l casal ampeçou a bibir cun menos aperto. Fazírun obras an casa, mercórun ferramientas nuobas i nunca más l faltou pan.
Mas cun l passar de tiempo, deixórun de ser agradecidos i quedórun mui arganeiros.
L lhabrador ampeçou a pensar:
- Se esta pita pon un uobo de ouro todos ls dies, de certeza que tenerá un tesouro andrento deilha. Para quei quedar a spera tantos dies? Se l’abrir quedo rico de beç.
La sue tie bien l quijo tirar essas eideias.
- Nun seias boubo! Yá tenemos más do que percisábamos. Más bal tener pacéncia do que ser arganeiro.
Mas l home nun fizo causo deilha.
Agarrou nua faca i matou la pita, cumbencido que acharie la barriga chena de ouro.
Quando l’abriu... nun achou barras de ouro, nien monedas, nien qualquiera tesouro scundido.
La pita era armanica a todas las outras pitas.
Habie perdido para siempre la fuonte de la sue riqueza.
Sien uobos de ouro, l denheiro acabou por se gastar. L casal tornou a la pobreza i l lhabrador cumprendiu, tarde de más, que por haber sido arganeiro habie perdido todo l que yá tenie.
Zde esse tiempo, siempre que dalgun bezino queda rico mui debrebe, ls bezinos cuntában essa cuonta.
Moral:
Quien todo quier acaba, muita beç, por perder l que yá ten.












