Cuontas Foguete
La nina que solo dezie "Blub-blub-blub", L nino que solo comie para studar i La nina que daba miedo
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
La nina que solo dezie "Blub-blub-blub"
Kirina chegou a la scola yá l anho iba a meio. Era ua nina mui squesita que nun falaba cun naide.
Nun jogaba cun ls cumpanheiros de turma. Nun l antressaba nada de l que fazien alhá. Solo miraba pula jinela, parecie tener soudades de algo. I quando la campanina tocaba, salie dalgeira cumo mun foguete.
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
Zuuuuuuuuuuuuuuuuuuuummmmm!!!
Kirina era todo un mistério.
I falar nun falaba nada, solo fazie “blub-blub-blub”. A las bezes até botaba bolas, que parecien de xabon, pula boca. Era tanto l mistério al redor de Kirina, que la porsora resuolbiu çcubrir adonde moraba.
Un die al fin de la scola, fui-se atrás deilha.La nina antrou no monte, fui pa la lhagona i chafurgou neilha. La porsora, por un buraco ne l suolo, pudo ber la nina i la sue família.
Eilha fui adotada por ua família de castores. Portanto, morában ambaixo las augas de la lhagona. I la nina solo sabie fazer “blub-blub-blub” porque ls sous únicos amigos éran peixes.
L nino que solo comie para studar
Acabador era l rapaç más spierto de la sue scola. Naide sabie tantas cousas cumo el. I era buono an todas las deciplinas.
Naide cumprendie cumo podie daprender tantas i tantas cousas.
L sou segredo era que comie l papel adonde tenie ls apuntamentos. Comie fuolhas. Comie cadernos Comie lhibros. Até comie papel heigiénico quando ls apuntamentos de las aulas stában nel.
Acabador daprendie cun l stómado. Mas un die demudórun l sistema na scola. Punírun tabletes i cumputadores. Nada de papel. Acabador achou que serie l sou fin. Se nun podie comer papel, nun poderie daprender.
Nun l quedou outro remédio do que spurmentar a comer discos duros. Mas nun ls degerie. Anton tubo la eideia de meter ls cuntenidos an memórias USB. Éran muito más pequeinhas i, se l metie molho de temato, até que éran digeribles.
Por bias desse stratagema, Acabador cuntinou a daprender por meio de l sou stómado. Mas nien siempre pon molho de temato ne ls lhápezes de memória. Tamien l pon marmelada de mirtilos, creme de cacabóis i até choclate.
La nina que daba miedo
Africínia era ua nina que se agababa de nun tener miedo de nada. Nien de naide.
Agababa-se que era la más baliente de todas las ninas de l mundo mundial. Inda pequerrica, metírun-la ne l camboio de la bruxa.
A la salida, la bruxa bozeou “quien acude”, muorta de miedo, i corriu sien parar durante dues semanas. Africínia ousou l bardeiro para se balanciar antre ls bagones.
Na scola, naide se arrimaba a eilha. La sue fama era tanta que chegou al mundo de ls monstros de ls suonhos ruins. Ambaixo la cama ampeçórun a aparecer monstros criadores de suonhos ruins. Éran suonhos terribles, mas la nina dába-le puntos cumo se fúran filmes. Todos éran chumbados.
Nada que la assustara. Ls monstros rendírun-se.
Até que un die, apuis de spertar, fui al retrete. Mirou-se al speilho i bozeou, desta beç si, acagaçadica de todo. Acabara de l salir un grano mui grande, cheno de mateira, na punta de l nariç.














