La Checharra i la Formiga

Traduçon i adaptaçon para mirandés por Alcides Meirinhos Dezeinhos oureginales de Ana Afonso https://anafonso.com/

02 set. 2026, 12:00

Era ua beç ua checharra que passaba ls dies de berano siempre cuntenta i a cantar. I quando más calor, más eilha cantaba. A las bezes parecie ua ópera de charrascas que todo mundo ancantaba.

PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR

Nesse antretiempo, ua formiga trabalhaba sien çcanso. Acarreababa granicos, semientes i outros sustentos que metie pal formigueiro adonde todo arrecadaba.

La checharra rie-se de la sue bezina.

  • Porque trabalhas tanto? L sol brilha, hai sustento por todo l lhado. Anda parqui a cantar comigo!

La formiga respundiu mui séria:

  • L berano nun dura siempre. Quando l eimbierno chegar, bamos a percisar de alimento.

La checharra anculhiu ls ombros i segui na sue cantoria.

Ls dies passórun, la calor abrandou i, uns tiempos apuis, bieno l eimbierno. L friu apertou i la niebe ancubriu todo.  Tanto que deixou de haber semientes i bechicos para comer.

Sfameada i toda ancarambinada, la checharra fui-se até l formigueiro.

  • Mie buona amiga – diç eilha – puodes-me amprestar un cibo de comida? Prometo que te la torno a dar mal chegue la primabera.

La formiga preguntou:

  • I diç-me alhá, l que faziste an todo l berano?
  • Cantei... cantei todos ls dies.

Torna anton la formiga:

  • Se cantas durante l berano, agora tenes que te assujeitar al resultado de la tue scuolha.

I cerrou la puorta de l formigueiro.

Moral:

Quien nun pensa no die de manhana puode sbarrar cun muitas deficuldades. L trabalho i l tino ne l feturo son mui amportantes para tratar cun tiempos custosos.

PUBLICIDADE

Do mesmo autor

As mais lidas