La Raposa i las ubas
Nun die caliente de berano, ua raposa caminaba pul termo an busca de quemida. Yá habie andado un bun cacho i ampeçaba a sentir la fame a apertar.Nun die caliente de berano, ua raposa caminaba pul termo an busca de quemida. Yá habie andado un bun cacho i ampeçaba a sentir la fame a apertar.
Quando passou al pie de ua parreira, biu uas ubas mui grandes i maduras spinduradas de l alto.
PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR
- Que ubas tan pimponas! – dixo. – Dében de star bien gustosas!
La raposa arreculou uns passos, agarrou baláncio i poulou cun toda l’alma. Mas las ubas stában mui altas.
Spurmentou outra beç.
PUBLICIDADE
I apuis la terceira beç.
Poulou cada beç más alto, stubo quaije quaije quaije, mas nun era capaç de alcançar las ubas.
Cansada de tanto poular, sintou-se al tuoro de la parreira. Tornou a mirar pa las ubas i, para nun quedar inda más agoniada, botou-se a camino nun passo bagaroso.
Nisto, cai ua fuolha de l alto i eilha pensando que era un bago yá se purparaba pa lo abocar.
Bendo que era solo ua fuolha, diç:
PUBLICIDADE
- A bien dezir, até que nien tenie gana deilhas! Essas inda stan berdes. Dében de ser azedas cumo brunhos brabos i que naide quier.
Las ubas, maduras i docicas, eilhi quedórun a balanciar al aire, sien fazer causo de las palabras de la raposa.
Moral
Muita beç cumbencimos-mos de que algo nun ten balor solo porque nun somos capazes de lo tener.
PUBLICIDADE









