Ter, 16/10/2007 - 11:20
39
«Yá que Baco cun manhas i malinas,
Na Índia ls deixou mei atrelundados,
De l mar bundórun to las malas sinas
Para quedáren mais muortos que cansados,
Ne l mesmo mar, que nunca dou malzinas,
Merécen de quedar mui bien çcansados,
Recebindo aquel prémio i doce glória
De l trabalho que dá buona mimória.
40
«Por bias desso you querie que, fridas
Las filhas de Nereu alhá no punto,
D' amor de ls Lusitanos acendidas
Que bénen de çcubrir l nuobo mundo,
Todas juntas nũa ilha bien metidas,
(Ilha que nas antranhas de l perfundo
Ouceano tenerei bien purparada,
Cul bien de Flora i Zéfiro anfeitada);
41
«Eilhi, cun mil refrescos i manjares,
Apaladados binos i cun rosas,
An paços de cristal que nun hai pares,
Fermosas camas, i eilhas mais fermosas;
Al fin, com mil deleites não bulgares,
Ls spéren las Ninfas amorosas,
D' amor mui fridas, para l'antregáren
l que deilhas ls uolhos codiciáren.
42
«Quiero que haba ne l reino Netunino,
Onde naci, galana decendéncia;
I agarre eisemplo l mundo tan malino,
Que faç la guerra contra tue poténcia,
Pa que anténdan que muro diamantino
Ou falsuras contr'eilha dan falhéncia;
Mal haberá na tierra quien se guarde
Se tou fuogo eimortal nas augas arde.»
Traduçon de Fracisco Niebro


