class="html not-front not-logged-in one-sidebar sidebar-second page-node page-node- page-node-167061 node-type-noticia">

            

Ls Lusíadas

Ter, 02/10/2007 - 10:49


27 Bei ls que son neste mundo percipales, Que niun al bien público s’anclina; Bei que nun dan amor als sous eiguales Mas solo a si, i a quien Filáucia ansina; Bei que esses que ándan siempre puls reales Paços, por cierta i por sana doutrina Bénden la bajulice, que pon zlado Mundar-se l nuobo trigo bien medrado.

28
Bei ls que dében de dar a la pobreza
Amor debino, i al pobo caridade,
Amáren só l poder i la riqueza,
Fenhindo la justícia i hounestidade;
De feia tiranie i de bruteza
Fázen sou dreito i bana brutidade;
Leis a fabor de l rei se stabelécen,
Las an fabor de l pobo solo squécen.
29
Bei, tamien, cumo naide ama l que debe,
Mas solo que cad’un l mal deseia.
Nun quier que tanto tarde i bien debrebe
L castigo que duro i justo seia.
Sous menistros ajunta, pa que lhiebe
Eisércitos cunsante a la peleia
Que spera cun aqueilha mala giente
Que le nun fur agora oubediente.
30
Muitos destes pequeinhos boladores
Stan an defrentes obras trabalhando:
Uns aguçando fierros passadores,
Outros las frechas stan adelgaçando.
Trabalhando, cantando stan d'amores,
Bários causos tamien stan ambersando;
Melodie mui sonante i concertada,
Letra suable, i doce ye sonada.
31
Nas fraugas eimortales que fraugában
Pa las frechas las puntas penetrantes,
Coraçones por lheinha ardendo stában,
Bibas antranhas inda palpitantes;
Las augas donde ls fierros temperában,
Lhágrimas son de ls mui tristes amantes;
La biba chama, l siempre aceso lhume,
Deseio que só queima i nun cunsume.

Traduçon de Fracisco Niebro