Ter, 13/11/2007 - 10:52
54
Trés fermosos cabeços s'amostrában,
Oupidos cun sobérbia graciosa,
Que cun smalte de yerba s’anfeitában,
Na galana Ilha, alegre i tan fermosa.
Claras fuontes i lhimpas le manában
De l pico, que berdura ten beciosa;
Por meio brancas piedras brincando iba
La mui rugidosa auga fugitiba.
55
Nun balhe, que ls cabeços cortaba ende,
Benien las claras augas ajuntar-se,
Onde ua mesa fázen, que se stende
Tan guapa quanto puode manginar-se.
Alboredo gentil neilha se prende,
Cumo que pronto stá para anfeitar-se,
Bendo-se ne l cristal que relhumbrando,
Nel mesmo mui guapo l stá pintando.
56
Miles d’arbles al cielo ban chubindo,
Cun fruita mui cheirosa i tamien guapa;
La laranjeira ten ne l fruito lindo
De Dafne pa que l pelo quelor scapa.
Abanga l limoneiro, que caindo
Culs pesos amarielhos suolo tapa;
Ls fermosos limones bien cheirando,
Stan a puntudas tetas eimitando.
57
Las arbles de ls adiles, que ls outeiros
Ténen de berde fuolha einobrecidos,
Álamos son de Alcides, i ls lureiros
De l rúcio Dius amados i queridos;
Mirtos de Citereia, culs penheiros
De Cibele, por outro amor bencidos;
L mui alto alcipreste stá bolbido
Pa ls lhados donde queda l Paraíso.
Traduçon de Fracisco Niebro


