Ter, 11/09/2007 - 10:25
12
Manda lhougo ls feitores Lusitanos
Cun to la sue fazienda, lhibremente,
Anque haba ls einemigos Moumetanos,
Pa que l'antregue la sue presa giente.
Çculpas le manda l Rei de sous anganhos;
Recibe l Capitan de mais bunamente
Ls presos que las çculpas i, tornando
Alguns negros, se bai, belas alçando
13
Bota-se cuosta abaixo, porque antende
Que ambalde cul gentiu Rei trabalhaba
An del querer la paç, la qual pertende
Para assentar l comércio que trataba;
Mas cumo aqueilha tierra, que se stende
Pula Ourora, sabida yá deixaba,
Cu’stas amboras torna a pátria cara,
Ciertos seinhas lhebando de l que achara.
14
Lhieba alguns Malabares, que agarrou
A fuorça, de ls que l Çamorin mandara
Quando ls presos feitores le soltou;
La pumienta queimona, que cumprara;
La seca frol de Banda nun quedou;
La nuoç i l negro crabo, que fai clara
La nuoba ilha Maluco, cun canela
Que faç rica a Ceilon, i fama zela.
15
Esto todo alcançou la deligéncia
De Munçaide fiel, que tamien iba,
Que, anspirado de Angélica anfluéncia,
Quier no lhibro de Cristo que se scriba.
Á, ditoso Africano, que cleméncia
Debina assi sacou de ser perdida,
I tan loinge la pátria achou maneira
Pa chubir a la pátria berdadeira!
16
Apartadas assi d’l’ardiente cuosta
Las binturosas naus, alçando proua
Para onde Natureza tenie puosta
La meta Oustrina de la Sperança Buona,
Lhieba buonas amboras i repuosta
De ls lhados d’Ouriente pa Lisboua,
Outra beç ancarando ls miedos duros
De l lhargo mar, cuntentos i mui puros.
Traduçon de Fracisco Niebro



