Ter, 26/06/2007 - 10:32
71
«Cunceito dino fui de l ramo claro
De l Binturoso Rei que arou purmeiro
L mar, para botar de l nial caro
L morador de Abila redadeiro;
Este, por sue andústria i angeinho ralo,
Nun madeiro ajuntando outro madeiro,
Çcubrir puodo la parte que faç clara
D’Argos, de Yedra la lhuç, de Lhiebre i d’Ara.
72
«Crecendo culs sucessos buns purmeiros
Las ousadies ne l peito, eilhes çcubrírun,
Pouco a pouco, caminos yá strangeiros,
Que, ls uns atrás de ls outros, mantubírun.
D’África ls moradores redadeiros
Oustrales, que nien Siete Chamas bírun,
Fúrun bistos por nós, atrás deixando
Quantos ándan ls Trópicos queimando.
73
«Assi, cun firme peito i cun tamanho
Perpósito bencimus la Fertuna,
Até que nós ne l sou terreno stranho
Benimos poner l’última queluna.
Rumpendo de l mar fuorça i muito anganho,
De la termienta hourrible i amportuna,
A ti cheguemos, de quien só queremos
Seinha que al nuosso Rei de ti lhebemos.
74
«Berdade esta ye, Rei; que nun farie
Por tan ancierto bien, tan fraco prémio,
Qual, nun sendo esto assi, sperar podie,
Tan lhargo, tan fenhido i rui proémio;
Mas antes a çcansar me quedarie
Naquel nunca çcansado i faroç grémio
De Tétis, un pirata, un bendido,
Puls trabalhos alhenos ‘riquecido.
75
«Assi que, à Rei, se mie grande berdade
Tenes por bien sincera i nun drobada,
Ajunta-me al tou çpacho brebidade,
Nun m’ampidas l gusto de la tornada;
I, se inda te parece falsidade,
Cuida bien na rezon que stá probada,
Que cun claro juízo puode ber-se,
Que ye fácel la berdade d'antender-se.»
Traduçon de Fracisco Niebro



