class="html not-front not-logged-in one-sidebar sidebar-second page-node page-node- page-node-167688 node-type-noticia">

            

Natal cun balor

Qua, 02/01/2008 - 10:57


Todo mundo sabe l que quier dezir “tirar l pan de la boca para le dar als filhos”. La spresson nun ye de felcidade, quier dezir que las cousas nun stan bien. Ne l sou sentido mais grande, i s’acauso fur, passar fame para se l dar als filhos. Que un pai i ua mai stan çpuostos a todo. Ls pais fázen todo esso i muito mais por mor de ls filhos, i quantas bezes stá bien arriba de las sues fuorças, por causa de las abarezas de l tiempo i de l mundo.

Quando me criei, mius pais fazien sfuorço, todos l pais l fazien i todos ls dies. Ye eiqui que antra l sprito de Natal, alhebantado i festejado ne l die bint’i cinco de Nobembre. Se Natal quier dezir nacimiento, pa ls pais todos ls dies ls sous filhos nácen, todos ls die son Natales. Que arriba de todo l sfuorço dun anho acrecido de muitos i muitos filhos, mie mai tenie siempre algua cousa para que l die de Natal fusse defrente, para que fusse die de nomeada. Nien que fusse solo un arreboçado ou dous que le habíssen dado d’acierto ne l soto i guardado nua lhatica para esse die, ua galheta ou fazisse uns roscos ne l forno, uas calças ou xambra strenadas esse die. Mas nunca dezie qu’era eilha que mos los daba.
- Ye oufierta de l nino Jasus.
Éran ls modos de ser mai de ninos, de poner l outro nino a dar, a lhembrar que ls ninos son todos eiguales, que dében dar uns ls outros, an armandade. Cumo quien quier que ls sous filhos assi séian que siempre se lhémbren de ls outros ninos, cumo quien quier que este géstio seia ua semiente de partilha cun todos.
Se muita beç tenien que tirar l pan de la boca, tamien quier dezir que nun habie mais nada, nun habie denheiro para mercar quemenéncias. Mas habie an todo l que fazien por nós sentido de querer i carino. Ambadie-los ua preocupaçon de cumo mos íban a calçar i a bestir, cumo mos íban a criar. Tenien miedo d’algue cousa que stubisse arriba de las sues fuorças pa l fazer. Porque guardar l ganado, tomar cuonta de la cria, fazer por pan, bino, berças, frajones, garbanços ou cebar uns cochinos, eilhes darien la bida pa l fazer. Mas cumo iba a ser soutrodie esso nun l sabien.
L die de Natal i outros dies festibos, ousában estas lhambisqueirices cumo lhuzes, cumo streilhas para ansinar caminos de bien i cultibar la fé i la sprança nun mundo cun dies melhores para todos. Siempre de pequeinho me lhembro de an nuossa casa, ne l die de Natal you i muis armanos i armana tenermos soltura, permisson i lhibardade de nun fazer nada, i nós esses dies birabamos-los dies de jorda.
Hoije tengo ua certeza: nun son las cousas grandes que se dán que ténen l mais grande balor, mas si las cousas que se dán cun afeto.

Faustino Antão