Ter, 22/05/2007 - 10:38
47
A esto mais s’ajunta que un mui dado
Saçadorte a la lei de Maomé,
De grandes rábias nunca inda apartado
Contra la nuossa santa i alta Fé,
An forma de l Porfeta nomeado
Que de l filho d’Agar naciu até,
Baco oudioso an suonhos le aparece,
Que de sue rábia nunca el se squece.
48
I diç-le assi: – «Guardai-bos, giente mie,
De l mal que bos purpara l einemigo
Que pulas augas húmadas benie,
Antes que mais acerca sté l peligro!»
Sperta ende l Mouro, anquanto esto dezie,
Spantado daquel suonho; mas bos digo
Que cuida nun ser mais que suonho ousado;
Torna a drumir, mui quieto i assossegado.
49
Torna Baco dezindo: – «Nun conheces
L gran legislador que a tous passados
Ten mostrado l preceito a que oubedeces,
Sien l qual bós fustes muitos batizados?
You por ti belo, i tu drumes i squeces?
Pus saberás que aqueilhes que chegados
Agora son, seran mui grande danho
De la Lei que le dei al pobo houmano.
50
«Mentes ten pouca fuorça aquesta giente,
Ourdena pa que an todo se rejista;
Porque, quando o Sol nace, facelmente
Se puode nel poner l’aguda bista;
Mas, apuis que alto chube, claro i ardiente,
Se agudeza de ls uolhos l cunquista,
Tan ciega queda, cumo bós quedais
Se raízes criar eiqui deixais.»
Traduçon de Fracisco Niebro



