Ter, 20/03/2007 - 10:50
7
«Cun fuorça, nó; cun manha bergonhosa
La bida le tirórun, que los spanta;
Que l’apertura, an giente inda que hounrosa,
Nien las leis mais hounradas eilha aguanta.
Stá outro eiqui que, contra la scumiosa
Pátria, çterrado, yá cun nós s’albanta;
Scolhiu el bien cun quien s’alhebantasse
Para que eiternamente s’eilustrasse.
8
Bés, cun nós tamien bince las bandeiras
Dessas abes de Júpiter balidas;
Que naquel tiempo yá las mais guerreiras
Gientes de nós soubírun ser bencidas.
Mira tan ables artes i maneiras
Para ganhar ls pobos, tan fenhidas:
La corça que de l çtino bien l abisa.
El ye Sertório, i eilha sue debisa.
9
«Mira aquesta bandeira, i bei tenhido
L grande pai de nuossos Reis purmeiros:
Nós Húngaro l fazemos, mas nacido
Cúidan an Lotaríngia ls strangeiros.
Apuis de haber, culs Mouros, subertido
Galhegos, Lhioneses cabalheiros,
Passa a la Casa Santa l santo Anrique,
Pa que l tuoro de ls Reis se santefique.»
10
– «Quien ye, me diç, aqueste que me spanta
(Pregunta l Malabar mui admirado),
Que assi tanto squadron, que giente tanta,
Cun tan pouca, ten muorto i ten çtroçado?
Tanto muro mui duro nun aguanta,
Tanta batalha arma, nun cansado,
Tanta corona ten, por tantas partes,
A sous pies yá caídas, i standartes?»
Traduçon de Fracisco Niebro


