Ter, 18/03/2008 - 10:52
33
«Ende ben l pai, grande ánimo tenendo,
Rábia i mauga son solo sous antolhos,
Cun que l paterno amor le stá fazendo
Fuogo ne l coraçon, auga ne ls uolhos.
Benie la nobre rábia pormetendo
Que l sangre fazerá dar puls zinolhos
Nas einimigas naus; sentirá l Nilo,
Poderá l Indo bé-lo i l Gange oubi-lo.
34
«Cumo l touro salido, que se ansaia
Pa la guerra, sous cuornos atentiando
Ne l tuoro dun carbalho ou alta faia
I, l aire corta, fuorças spormentando:
Antes que ne l recolde de Cambaia
L raibado Fracisco baia antrando
An Dabul, la cidade, aguça spada,
Sue sobérbia ousadie ye abaixada.
35
«I lhougo, ne l remanso fizo antrada
De Diu, eilustre an cercos i batalhas,
Fazerá sparbar fraca i grande armada
De Calecu, que remos ten por malhas.
La de Melique stá, acoutelada,
Culs rebolos que tu, Bulcano, spalhas,
Fazerá ber l friu, fondo assento,
Secreto cama al húmado eilemento.
36
«Mas la de Mirocen, guerra atiçando,
La rábia sperará de ls bingadores,
Berá braços i piernas ir nadando
Sien cuorpos, i pul mar, de sous senhores.
Raios de fuogo eiran repersentando,
Ne l ciego ardor, ls brabos domadores.
Quanto eilhi sentiran uolhos i oubidos
Ye fumo, fierro, chamas i aleridos.
37
«Mas á, que desta tan grande bitória,
Cun que apuis benirá al Teijo amado,
Quaije le roubará la fama glória
Un sucesso, mui triste i zbinturado!
L Cabo Tormentório, que mimória
Culs uossos guardará, nun será dado
A sacar deste mundo aquesse sprito,
Que nun sacou la Índia nien l Eigito.
Traduçon de Fracisco Niebro


