Ter, 15/04/2008 - 16:14
Stubo puli dous anhos
I seguiu la sue carreira,
Fui anton que apareciu
La dona Sabel Parreira.
Fiç cun eilha la quarta
I por eilhi me quedei,
Ye por esso que agora
De ler pouco you sei.
Lhembra-me inda agora,
Cousa que anton se passou,
Por esso tener acuntecido,
Bien cuntento que stou.
Ua nuite al serano
Tamien staba miu padrino:
- L que tu quieres ser
Cunta-me alhá miu menino.
L que tu quieres ser
Quando tu fures maior
Ua beç que tou pai
Yá muito que ye doutor.
- You esso nun quiero ser
Talbeç cousa maior,
Talbeç algun die
Benga a ser algun scritor.
Dixo lhougo miu pai:
- Tenemos que sprar pra ber
Yá quier ser scritor
I inda nun sabe ler!
- Trás de tiempo, tiempo ben
Respundiu-le miu padrino,
Pra chegar a algun lhado
Hai que purparar l camino.
Mirai para nós cumpadre,
Nunca aprandimos a ler
I grácias a Nuosso Senhor
Nun mos faltou que comer.
- Pus ye berdade, cumpadre,
Naquel tiempo nun s’ousaba,
Mas se soubíssemos ler
Outro galho mos cantaba.
La scuola yá acabou
Pouco mais puode aprender
I you tengo por ende a duro
L serbiço pra fazer.
Tengo las bacas na loija
I l serbiço por fazer,
Se fur trabalhador
Nun l faltará que comer.
José António Esteves
Lar de S. José, Bumioso.


