Ter, 27/02/2007 - 10:36
Nun será peligroso?, Nun se botará todo a arder? Las pessonas chubien i abaixában las scaleiras, todas eilhas chenas de lhuç, cumo nunca antes se bira, nin ne ls dies de la matáncia. Tanta lhuç anté fazerie mal. Muita giente fui alhá a ber cumo la eilectrecidade daba lhuç cun tanta fuorça.
Als poucos, outras casas tamien metírun la lhuç, i, sin se dar cuonta l´aldé iba-se modernizando. Acá fuora ye que la çfrença era grande. Antigamente las nuites éran de la quelor de l carbon. A las bezes, coincien-se las pessona puls passos, porque só se bie l búltio. Agora, ambaixo dua lhampada, parecie de die.
La tie Alzira ye que nun le daba assi tanta amportáncia. Yá uns anhos, quando mercara l fugon de gaç, muitos dezien que aquilho era ua cousa mala, capaç de arrebantar, i que la quemida nun ficaba buona, i hoije ls dedos de las manos yá nun chégan pa ls cuntar. Agora, quedaba-se eili a mirar para tanta claridade, i pensaba para eilha sola. Si, tamien stou admirada!, D’adonde benirá tanta lhuç assi junta?
Nun tardou muito tiempo, que dous homes de fuora, andubíssen a saber de quien querie ficar cul talfone de l pobo an sue casa. Naide se aprunteficou. Çcunfiaba-se de ls trabalhos que podien benir deili. Qualquiera cousa que acuntecisse, passaba puli, i çpuis, se fusse cousa mala, ala pa la guarda i pa ls tribunales. Nó, nó!...you nó, outro que querga. Ide a bater a la casa de la tie Alzira, essa siempre fui mui fouta.
La tie Alzira inda tenie muita proua porque, inda que yá tubisse mais de cinquenta anhos, inda se mantenie mui guapa. Habie sido, ne l sou tiempo, la moça mais çputada puls rapazes. Ls Deimingos a la tarde, a la sue puorta era siempre lhugar de ajuntamiento de ls moços. Nun tubira suorte. L sou Magalhães, assi sin saber porquei, dou-le ua cousa i chegou muorto al spital. Eilha tenie uas tierras, i cun outras hardadas de l tiu muorto, iba bibindo de las rendas. L denheiro era pouco, yá se sabe, mas tamien solo gastaba algua cousa cun la quemida. Quien melhor qu’eilha para tener l talfone? Nó qu’eilha fusse de andar a cuntar la bida fusse de quien fusse, mas tenie todo l bagar deste mundo.
Fui la cousa melhor que fiç, zabafaba eilha pulas tardes de Eimbierno, quando alguien çpuis de talfonar iba ficando puli mais un cachico. Al ampercípio naide iba alhá, solo quando habie ua zgrácia. Agora nó, staba siempre cun giente, miesmo que fusse solo para cumbersar. Als poucos an casa de la tie Alzira era adonde todo acuntecie, eili chegában las nobidades an purmeiro lhugar, i deili se spalhában pula aldé.
Naqueilha sala a meio que quadrada, cun la lhuç eiléctrica çpindurada de l forro, i un calcedor pa ls pies, passaba toda la respiraçon de l´aldé. La muorte, la chegada de ls eimigrantes, l nascimiento de ls nietos, la doença de alguien, la chamada de l doutor. Cumo l’eilectricidade ajudara a demudar todo i la tie Alzira tenie ua alma branca cumo la lhuç eiléctrica, assistie a todo i todos cunfiában neilha.
Válter Deusdado


