Ter, 01/04/2008 - 11:39
39
«Mas á, que lhuç tamanha que abrir sinto
(Dezie la Ninfa, i sue boç lhebantaba)
Por to l mar de Melinde, an sangre tinto
D’las cidades de Lamo, de Oja i Braba,
I pul Cunha tamien, que nunca stinto
Será sou nome an todo l mar que lhaba
Las ilhas d’Austro, i praias que se cháman
De San Lurenço, i an todo l Sul s’afáman!
40
«Esta lhuç ye de l fuogo i relhuzientes
Armas cun que Albuquerque eirá ‘mansando
De Ourmuç ls Párseos, pa sou mal balientes,
Que nun quieren l jugo hounroso i brando.
Eilhi beran las frechas passar rentes
Al alrobés, sue punta n’aire birando
Contra quien atirou; que Dius peleia
Por quien sue santa fé stender deseia.
41
«Eilhi de sal ls montes nun defénden
De corruçon ls cuorpos ne l cumbate,
Que muortos pula praia i mar se sténden
De Gerun, de Maçcate i Calaiate;
Até que a fuorça só de braço aprénden
A abaixar l cachaço, donde s’ate
Obrigaçon de dar l reino einico
De perlas de Baren tributo rico.
42
«Á, cun que palmas de balor seguro
Bitória coronou sue ancha frente,
Quando, sin bacilar ou miedo scuro,
Toma l’ilha de Goua nun repente!
Despuis, oubedecendo al tiempo duro,
La deixa, i oucasion cumbeniente
Spera pa la tomar, que sfuorço i arte
Benciran la Fertuna i l própio Marte.
Traduçon de Fracisco Niebro


