Ter, 12/02/2008 - 10:36
9
Ban ls anhos abaixando, i se sentiu
D’Outonho mui acerca yá l berano;
La Fertuna me faç l angeinho friu,
De que agabar-me nun serie mui sano;
Ls zgustos yá me ban lhevando al riu
De l squecimiento eiterno i suonho bano.
Mas tu faç que cunsiga, á reina grande
De Musas, l que mie nacion me mande.
10
La Diusa assi cantou que benirien
De l Teijo, anriba l mar que l Gama abrira,
Armadas que ribeiras bencerien
Por adonde l mar Índico suspira;
I inda que ls Gentius Reis que nun darien
L cachaço a sou jugo, i eilhi sentira
La spada de sou braço duro i fuorte,
Até rendir-se a el ou a la muorte.
11
Cantaba dun que ten ne ls Malabares
De l sumo saçardócio denidade,
Que, só pa nun cobrar culs singulares
Barones nuolos dados d'amisade,
Sufrirá sues cidades i lhugares,
Cun fierro, fuogos, rábia i cun maldade,
L Çamorin çtruir ber tan potente,
Tal rábia ten a esta nuoba gente.
12
I canta que an Belen s’ambarcarie
Remédio deste danho einumano,
Sien saber l que nel al mar trairie,
L gran Pacheco, Aquiles Lusitano.
L peso sentiran, quando antrarie,
L curbo barco i l rebuolto Ouceano,
Quando mais n' água ls tuoros que gemíren
Contra sue natureza se metíren.
Traduçon de Fracisco Niebro


