class="html not-front not-logged-in one-sidebar sidebar-second page-node page-node- page-node-167978 node-type-noticia">

            

LS LUSÍADAS

Qua, 06/02/2008 - 10:50


Canto X

3
Ende, an cadeiras ricas, cristalinas,
Se séntan dous a dous, amante i dama;
Noutras, na cabeceira, d’ ouro finas,
Stá cula guapa Diusa l grande Gama.
De eiguaries mui suables i debinas,
A quien nun chega Eigícia antiga fama,
S’ajúntan ls pratos d’amarielho d’ouro,
Traidos de l Atlántico tesouro.
4
Ls binos oulorosos, que debina
Classe mais que l Eitálico Falerno
I tamien d’Ambrosie, que Jove stima
Cun to l ajuntamiento siempr’eiterno,
Ne ls basos, donde an balde dá la lima,
Crespas scumas yá s’úpen, que al anterno
Coraçon dan nistante outra alegrie,
Saltando cun mistura d’ auga frie.
5
Mil práticas alegres se trocában;
Risas doces, mui finos, spiertos ditos,
Que antre un i outro manjar se lhebantában,
Spertando ls mui cuntentos apetitos;
De música strumientos nun faltában
(Que ne l perfundo Reino, ls znudos spritos
Ls fazírun çcansar d’eiterna pena)
Cula boç dua angélica Serena.
6
Cantaba guapa Ninfa, i culs assentos,
Que puls mui altos paços ban sonando,
An armano sonar, ls sous stumientos
Suables ban cun eilha cunformando.
Nun sfergante un silenço agarra ls bientos
I faç ir docemente marmurando
Las augas, i nas casas naturales
Drumíren-se eilhi ls brutos animales.
7
Cun doce boç chubindo bai pa l Cielo
Eilustres que benir han de até l mundo,
Que sues claras Eideias biu Proteu
Nun globo traspariente i mui perfundo,
Que Júpiter an don le concediu
An suonhos, i despuis ne l Reino fundo,
Fiturando, lo dixo, i na mimória
La Ninfa arrecolhiu la clara stória.
Traduçon de Fracisco Niebro