Qua, 06/02/2008 - 10:49
- El nun stá ne l goberno, stá na Assemblé de la República i na ouposiçon.
- Esso bai a dar al mesmo, ándan todos a la mistura.
Al tiu Anrique dou-le la risa, cumo tantas bezes fazira, quando ls outros eran bundosos par’el. Buono, mas que santie proua, isso santie. L rapaç habie salido con jeito pa las lhetras, i lhougo bien cedo amostrou buntade de countinar la scuola. Agora habie sido ambolbido nas listas, i salira deputado pula tierra adonde nacira. Nun de ls quemícios de la campanha habie chubido al palco i falado para todos. Stában alhá muitos de la tierra pa l oubir.
- Si falou bien, cuntinou Eidelberto. Houbo uas cousas que nun antendi, mas esso ye porque you nun studei. Aqueilha de l Mundo ser global, ten que se l diga. I la stória de ls dous grandes caminos d´anteresse de l Mundo. Oulhai que l rapaç si debe de tener lido muito lhibro. Mas ye bien bisto. Sabemos que l mar fui siempre un camino de lhigaçon, lhougo d’antresse. Mas que l´ outro camino seia l terrestre para lhigar l’Ouropa a la Ásia atrabeç da la Rússia i China, esso yá me custa a antender. Buono!...Buono!...L amportante ye que l rapaç faga por alhá trabalho que se beia.
Zé Eiduardo santie proua por ser l mais nuobo deputado eleito naqueilha legislatura. L pertencer al circlo eileitoral adonde tenie las sues raízes, deixaba-lo çcunfortable porque sabie la cantidade de cousas que era neçairo fazer, i las çficuldades que eirie a spurmentar an terrenos tan anchocadiços cumo ls de la política. Puso-se delantre de l speilho i iba dezindo; Zé Eiduardo, tenes que ancarar isto cumo ua misson. I ancarou! Porque na legislatura alantre, cun la altaraçon política de l goberno, Zé Eiduardo chubiu para secretairo de Stado i apuis para Menistro. Durante dues legislaturas andubo por todos ls corredores de ls bários Menistérios. Çpuis cun la mudança de la quelor política, Zé Eiduardo, tornou a ser deputado, agora de l Parlamento Ouropeu. Passados quaije binte anhos de atebidade política i governatiba, resuolbe parar un cachico, anté porque habie tenido un abiso de salude de l coraçon, aconselhando-lo a moderar l trabalho.
Ampeça uas férias i aporbeita para besitar la tierra Natal que ne ls últimos quinze anhos nun podira fazer. Quaije naide l conhece i só anton toma cuncéncia de ls anhos que habien passado. Ls pais yá cansados, curbados pula eidade, anterrógan-lo subre l casamiento, ua beç que era l único de ls armanos sulteiro. Zé Eiduardo ri-se para drento.
- Nun tengo nada, arrespunde el. Nin mulhier. “Habie coincido alguas secretárias, i colaboradoras, mas nada de sério”.
- Pus çpacha-te para nun ficares solo. Habie perdido la lhigaçon a las sues raízes, i todas las rapazas de l sou tiempo de suola tenien agora filhos yá grandes. De la licenciatura an finanças que fazira nunca habie eisercido, i agora achaba-se nua ancruzelhada porfissional. Atrabeç de ls bários coincimientos de l tiempo de la gobernaçon, un amigo alhá le arranjou colocaçon nua ampresa de l Stado. Nun ye un trabalho que le guste, mas percisa de l denheiro para bibir. Al modo que l tiempo iba passando, iba-se santindo mais solo. Ultimamente ten ido a ua casa de «meninas», siempre que la solidon le duole. Marília ten-se rebelado ua buona cumpanhie. Nun fala subre cousas mui cumplicadas, mas de la forma cumo agarra la bida i le atribui ls balores, esso spanta pula positiba a Zé Eiduardo, a quien nunca naide le falara de modo tan traspariente. Cumbida Marília a bibir cun el an sue casa. Eilha nun aceita. Nun quier repetir malas spréncias, nun gustarie de cuntar l sou passado. Nun bultarie a casar, pormetira. Passara por malos tratos i anté fame.
Zé Eiduardo quier cunbencer Marília, mesmo que para esso tenga que ir bibir pa la porbíncia.
Marília tenie eili ua pruoba d´amor. Fui desta maneira que la bielha casa de ls pais recebiu nuobos anquelinos.
Válter Deusdado


