Ter, 29/01/2008 - 11:45
94
Ou leis armanas dai na paç, custantes,
Que nun déixen solo ls grandes chenos,
Ou besti-bos cun armas bien brilhantes,
Acontra ls einemigos Sarracenos:
Fazereis reinos grandes i possantes,
Todos tenereis mais, i nanhun menos;
Seran buossas riquezas merecidas,
Cun honras que balor dan a las bidas.
95
Fazereis grande l Rei que tanto amais,
Agora culs cunseilhos bien cuidados,
Agora culas spadas, que eimortales
Bos faran, cumo ls buossos yá passados.
L'ampossible nun traia buossos males,
Que quien quier, siempre pudo; i cuntados
Sereis antre ls Haróis mais sclarecidos
I nesta «Ilha de Bénus» recebidos.
Canto X
1
Mas yá l claro amador de Larisseia
Anganhadora anclina ls animales
Alhá pa l grande lhago adonde steia
Temistiton ne ls fins Oucidentales;
Faç que l’alfa de l Sol bien menos sea
Fabónio cun assopros naturales
L’água serena ancrespa i assi spertaba
Lírios, jasmines, que la calma agraba,
2
Quando las guapas Ninfas, culs amantes
Pula mano, cunformes i cuntentes,
Se chubien para ls paços mui campantes
De metales ournados relhuzientes,
Mandados pula Reina, que bastantes
Mesas d'altos manjares eicelientes
Purparado le habie, que na fraqueza
Restáuren sue cansada natureza.
Traduçon de Fracisco Niebro


