class="html not-front not-logged-in one-sidebar sidebar-second page-node page-node- page-node-167859 node-type-noticia">

            

LS LUSÍADAS

Ter, 22/01/2008 - 10:59


Canto IX

88
Nesta fermosa i fuorte cumpanhie
L die quaijeque todo ban passando
Nua serena i mui fonda alegrie,
De trabalhos tan lhargos se çcansando.
Porque de ls feitos grandes, d'ousadie
Fuorte, afamada, l mundo stá guardando
L prémio alhá na fin, bien merecido,
Cun fama grande i nome mui çtinguido.
89
Que las Ninfas de l mar, todas fermosas,
Tétis i l'Ilha angélica pintada,
Outra cousa nun ye que las gustosas
Honras que bida fáien lhebantada.
Aqueilhas hounraries mui gloriosas,
Ls triunfos, la tiesta coronada
De lureiro, la glória i marabilha,
Estes son ls grandes gustos desta Ilha.
90
Que l’eimortalidade que fenhie
L'antiguidade, que ls Eilustres ama,
Ne l mui strelhabo Oulimpo, a quien chubie
Porriba eilustres alas de la Fama,
Por obras balerosas que fazie,
Pul trabalho tan duro que se chama
Camino de bertude, mui custoso
Mas, na fin, doce, alegre i deleitoso,
91
Todo éran solo prémios que reparte,
Por feitos eimortales, soberanos,
L mundo als homes que por sfuorço i arte
Debinos se fazírun, sendo houmanos.
Que Júpiter, Marcúrio, Febo i Marte,
Eineias i Querino i ls dous Tebanos,
Ceres, Palas i Juno cun Diana,
Todos fúrun de fraca carne houmana.
92
Mas la Fama, trumpeta de obras tales,
Ne l Mundo nomes puso assi tan stranhos
De Diuses, de Meidiuses i Eimortales,
Andígetes, Haróicos i de Magnos.
Por esso, á bós que famas bien stimais,
Se quejirdes ne l mundo ser tamanhos,
Spertai de l suonho ruin que al fin i al cabo,
De l sprito, inda que lhibre, faç un scrabo.
Traduçon de Fracisco Niebro