Ter, 12/06/2007 - 10:22
61
«Bien anformado stou que l’ambaixada
Que de tou Rei me deste, que ye fenhida;
Que nien tu tenes Rei, nien pátria amada,
Mas bagamundo sós zde to la bida.
Que quien, loinje, de Spéria tan fastada,
Senhor dua boubice tan zmedida,
Benirie a fazer, cun naus i frotas,
Tan anciertas biaiges i remotas?
62
«I se de grandes Reinos poderosos
L tou Rei ten la Régia majestade,
Que persentes me trais tu tan luxosos,
Seinha de tue ancógnita berdade?
Cun jóias i dons altos, speciosos,
Se lia de ls Reis grandes l’amisade;
Que nun son seinha nien penhor bastante
Palabras dun çcoincido nabegante.
63
«S’acauso bós parqui benis çterrados,
Cumo yá fúrun homes d' alta suorte,
An miu Reino sereis agasalhados,
Que to la tierra pátria ye pa l fuorte;
Ou se piratas sodes, al mar dados,
Dizi-lo sien temor de anfámia ou muorte,
Que, pa se sustentar, an to l’eidade
To l mundo bai atrás la necidade.»
64
Esto assi dito, l Gama, que yá ten
Suspeitas de rateira que ourdenaba
L Maomético ódio, donde ben
Aqueilho que tan mal l Rei cuidaba,
Cua alta cunfiança, que cumben,
Cun que seguro crédito alcançaba,
Que Bénus Acidália le anfluie,
Tales palabras de l sou peito abrie:
65
– «Se ls mais antigos crimes que l’houmana
Malícia cometiu na antiga eidade
Nun traírun maldade ou cousa armana,
Çurriago cruel d’la Cristandade,
Que d’amor sacara to la gana
Na giraçon de Adan, de falsidade,
Á poderoso Rei, de la mala seita,
Nun cuncebiras tu ua tal suspeita.
Traduçon de Fracisco Niebro
