Região

LS LUSÍADAS

LS LUSÍADAS
Imagem do avatar
  • 23 de Setembro de 2008, 09:37

153
De Formion, filósofo eilegante,
Anible caçuada até fazie,
Quando l’arte de guerra, eilhi delantre
Del, cun sue fuorte boç trataba i lie.
La deceplina melitar prestante,
Senhor, nun se daprende an fantesie,
Sonhando, manginando nien studando,
Mas ouserbando i muito batalhando.
154
Mas you que falo, houmilde i rudo, nesto
Por bós nun conhecido nien sonhado?
Na boca de ls pequeinhos stá, de restro,
L lhoubor a las bezes acabado.
Nien me falta na bida studo hounesto,
Cua lharga spriéncia anrebulhado,
Nien angeinho, que eiqui bereis assente,
Cousas que a la par s’áchan ralamente.
155
Pa bos serbir, l braço a armas feito,
Pa bos cantar, cabeça a Musas dada;
Só falta que m’acéitedes bós dreito,
De quien bertude debe ser preziada.
Se esto l Cielo me dá, i l buosso peito
Dina ampresa agarrar de ser cantada,
Cumo yá l miu juízo l adebina
Mirando buossa anclinaçon debina,
156
Ou fazendo que, mais q’a la Medusa,
La bista buossa tema l monte Atlante,
Ou rumpendo ne ls campos de Ampelusa
Ls muros de Marrocos i Trudante,
La mie yá tan stimada i alegre Musa
Quedo que an todo l mundo de bós cante,
De modo que Lixandre an bós se beia,
Sien que ambejado l grande Aquiles seia.
Traduçon de Fracisco Niebro

Nota – Eiqui se acaba la publicaçon de Ls Lusíadas an mirandés, ampeçados a publicar ne l segundo númaro de Janeiro de 2004, hai quatro anhos i nuobe meses. A cinco stáncias de cada beç, Ls Lusíadas salírun an 214 númaros de l Jornal Nordeste. Nun bamos eiqui a fazer la stória de la traduçon, que nun ye l sítio nin l tiempo ciertos, ou a cuntar de las deficuldades que sentimos para lhebar la staia até al fin. Ha de haber oucasion para esso, quando la traduçon fur publicada an lhibro. Para yá stá an purparaçon, para salir inda astanho, ua bersion de Ls Lusíadas an banda zenhada, de José Ruy, pula Eiditora Áncora. Esso quier dezir que esta traduçon ampeça ua outra bida, agora a fazer parte, tal cumo l mirandés, de la bibliografie de Ls Lusíadas.
A acabar solo quiero deixar ua nota de cumo fui un gusto mui grande haber feito esta traduçon, siempre querendo star l mais possible a la altura de l poema i de l poeta que screbiu esta obra stroudinaira. La eipopeia cantada ne Ls Lusíadas ye de todos ls pertueses, seia qual fur la sue lhéngua, de modo que tamien ye de ls mirandeses. Agora, al poner l poema an mirandés, tamien se quier amostrar cumo la lhéngua mirandesa stá a la altura de Ls Lusíadas, cumo la pertuesa ou qualquiera outra, i se mancha eisiste esso debe-se a la falta de angeinho i arte de l tradutor i nunca a la lhéngua mirandesa. Bárias lhénguas tubírun an traduçones menumientos amportantes na sue custituiçon i zambolbimiento, cumo fui l causo de la traduçon de la Bíblia pa l alman, feita por Lutero. Nun quiero eiqui fazer acumparaçones, nin poner qualqueira marco, mas solo deixar dezido que esta traduçon fui feita cula eideia sclusiba de serbir la lhéngua mirandesa i de le prestar ua houmenaige sentida als sous falantes. A estes i solo a eilhes le debo la fuorça que nun me deixou zistir al meio deste trabalho tan lhargo i tan duro.
Fracisco Niebro

Proponha um artigo de opinião:
info@pressnordeste.pt
Abrir
Imagem do avatar
Written By
Redação