L uolmo de l Minga

Ambaixo de l uolmo de l Minga, l altar de las almas staba cumpuosto cun las xaldroqueiras de l questume.

09 mai. 2006, 14:48

Este artigo tem mais de um ano

I nun yera por acauso que se íban a poner eilhi a fazer la renda i a çfazer la fama de to ls que le caíssen ambaixo de las bandeiras: l uolmo quedaba ne l meio de l pobo i naide poderie passar pa l Prado ou camino de Miranda que deilhi nun se bisse; quedaba acerquita de l tanque de l Trufal, adonde tenie que parar quien salisse cun la cria; i, mi amportante tamien, podie-se ber quien antraba i salie de la taberna de l Canastra. Assi, l uolmo de l Minga, ademais de selombra i frescura, tamien le daba l unto pa rejar ls “dixo-me-lo, dixo-me-lo” cun que ampestában l pobo.

PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR

Mirai, alhá ben tie Dorteia! Que le haberá passado pa benir tan tarde, i lhougo eilha que le gusta tanto ua joldica!

Inda bien que se quedou an casa! A las bezes ten ua cunbersa tan mofosa!

La tardiega iba-se arrumando pa l pie de l uolmo, debagarico, peç que meio ouxada, pori amorrenhada cun la calma que anté fazie cair ls paixaricos de l nial.

PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR

Anton, mulhier! El que bos passou que peç que benis mi piloxa?!

Deixai-me alhá que stou mi anfastiada! Tengo l stómado tan anrezinado!

Chiçcou-le a l’augardiente onte a la nuite i apuis sabe-le la boca a chapéu bielho – rezungou Marintonha antre dientes, cun ls narizes amarrados pa la renda, a modos que la Dorteia nun l’oubisse.

Yá buistes un bunchico de augardiente? A mi, ye remédio santo pa las maleitas de l stómado! – pregunta-le Marie Xorda, que yera sue bezina i bien sabie que a tie Dorteia le gustaba ua pinguita.

Nun ye isso, mulhier! Bós andabades siempre: “café, café”, i you hoije, apuis l almorço, tamien quije spurmentar. Mas nisquera fui capaz de acabar l cacharrico que fizo... rebolbiu-me la barriga...i amargoso, que you sei alhá!

PUBLICIDADE

Pori nun le botestes açucre! Olhai que sin açucre si amarga muito!

Botei-le dues colheradicas, mas comi-lo i nun gostei nada d’el!

Comistes-lo?! Mas anton bós cumo fazistes pa l comer?

Ai, cumo fiç! Anton cumo habie de fazer pa l comer?! Pus, arramei l auga i comi la cozedura!

Alfredo Cameirão

PUB • CONTINUE A LER A SEGUIR