LS LUSÍADAS
93
«Bei de l Benomotapa l grande ampério,
De giente mui salbaige, negra i znuda,
Donde Gunçalo muorte i danho sério
Sufrirá, que an sue Fé el nun ten dubda.
Nace por este ancógnito Heimisfério
L metal por que mais la giente suda.
Bei que de l lhago donde bien s’arrama
Nilo, tamien salindo stá Cuama.
94
«Mira las casas de la negra gente
Sin puortas, an sous nius tan bien çcansados,
Na justiça rial mui grandemente
I na sue bezinança cunfiados;
Mira l bruto juntouro dessa gente,
Un bando de storninos lhebantados
Cumbatendo an Çofala i fortaleza,
Tamien Naia çfendendo cun firmeza.
95
«Mira alhá las lhagonas donde l Nilo
Nace, que nun soubírun ls mais antigos;
Bei que rega, girando l corcodilho,
Ls pobos Abassis, de Cristo amigos;
Mira cumo sin muros (nuobo stilo)
Se defénden melhor de ls einemigos;
Bei Méroe, que ilha fui de antiga fama,
Que sue giente Nobá agora chama.
96
«Nesta tierra tan loinge un filho tou
Nas armas contra ls Turcos será claro;
Há-de ser Don Cristóban l nome sou;
Mas contra l fin fatal nun hai amparo.
Bei la borda de l mar, donde te dou
Melinde sue ajuda i apoio i caro;
L Rapto riu tu mira, que l romance
Dalhá le chama Oubi; entra an Quilmance.
97
«L Cabo bei yá Arómata chamado,
I agora Guardafui, de ls moradores,
Donde ampeça la boca d’l afamado
Mar Roixo, que de l fondo ten quelores;
Este cumo lhemite stá botado
Antre l’África i l’Ásia; i las melhores
Tierras que África ten naquel cantico
Maçuá i Suamquen son i Arquico.
Traduçon de Fracisco Niebro

