Ls Lusíadas
89
«Ambaixo deste grande Firmamento,
Stá l cielo de Saturno, Dius antigo;
Júpiter lhougo faç l mobimento,
I Marte abaixo, bélico einemigo;
L claro Uolho de l cielo, an quarto assento,
I Bénus, que ls amores trai cunsigo;
Marcúrio, de reitólica sobrana;
Cun trés rostros, por baixo bai Diana.
90
«An todas estas çferas, andar defrente
Berás, debagaroso ou anton lhebe;
Yá se scápan de l Centro lhargamente,
Yá de la Tierra stan camino brebe,
Cunsante quijo l Padre ounipotente,
Que l fuogo fizo i l aire, l biento i niebe,
Ls quales berás stan bien mais adrento
I ten cul Mar la Tierra por sou centro.
91
«Neste centro, pousada de ls houmanos,
Que nun solo, ousados, se cunténtan
De sufríren de terra firme ls danhos,
Mas inda l mar anstable eilhes spurméntan,
Berás las bárias partes, que ls galanos
Mares debíden, donde s’aposéntan
Bárias naciones donde hai bários Reis,
Bárias questumes sues i bárias leis.
92
«Bés Ouropa Crestiana, alta i clara
Mais q’outras an sue arte i an fortaleza.
Bés África, an riqueza fuorte i rala,
Anculta i toda chena de bruteza;
Cul Cabo que até eiqui se bos negara,
Que pa l Austro sentou la Natureza.
Mira essa tierra toda, que se habita
Dessa giente sin Lei, quaije anfenita.
Traduçon de Fracisco Niebro

