Andarilho
I de nunca ser cuntento
Nin de mi nin de ls outros
Solo tengo l consuolo
De mirar-me bien andentro
I de ber-me na selombra
Antre choros i saluços
Asperando alguas luzes
De l amor que me suonha:
Que ye carino i alfacema
Nesta bida que me duole
Que ye alegrie i flor
Ne le rostro que m’acheinha.
I se beio algun die
Ls sinales qu’eilha faga
Por trás de la bidraça
De l amor que me tenie
Nun bolberei nunca más:
Serei de mi pelegrino
Cumo bielho andarilho
Que ancuntrou sue paç.
Carlos Teiga
